Hermetizam

Hermetizam (italijanski Ermetismo) je pesnički pokret nastao u Italiji početkom 20. veka, čija dela karakterišu neobične strukture nelogičnih sekvenci i sklonost ka subjektivizaciji jezika.

Iako je ovaj pokret uticao na širok krug pesnika izvan Italije, većem delu publike ostao je nedostupan ili čak neshvatljiv i često se smatra zatvorenim, elitističkim, a čija su dela namenjena učenim ljudima.

Sam pravac Hermetizam potiče od poezije devetnaestog veka i pesničke teorije Novalisa (Georg Philipp Friedrich Freiherr von Hardenberg) i Edgara Alana Poa sa jedne strane, i francuskih simbolista, pre svega Bodlera (Baudelairea), Malarmea (Mallarméa), i Rimbauda (Remboa). Izraz se posebno primenjuje na italijanske pesnike 20. veka čija je preteča bio Arturo Onofri i čiji je primarni eksponent i vođa bio Giuseppe Ungaretti.

U formalnom smislu hermetizam je delom izdanak futurizma, kratkovečnog, ali uticajnog pokreta koji je pokrenuo inovacije u književnom jeziku i sadržaju. Sažetost, opskurnost, i involucije na koje su hermetičari bili prisiljeni, međutim, imaju izvor u intenzivnoj kontroli nad književnošću koja je vršena od strane fašističkog režima u međuratnom razdoblju…

 

* na mešati sa: Hermetizam (lat. hermeticus), filozofsko i religijsko učenje o tajnama prirode i božanstava. Naziv potiče od grčkog naziva za boga Hermesa